Sevgili Dostum Komet

Dün benim için bir ilkti. Uzun zamandır -ki bu iki haftalık bir süreç- hastaneden güzel bir haberle çıkıp, yanımda sevdiğim bir dostumla dolanmamıştım.Sanırım daha bu açıklamayı yapmadım ama alkolu bıraktım.. bırakmak zorunda kaldım.Geçirdiğim hastalık -buna hastalık demek istemiyorum- bir mikrop sevimli mini mini bir mikrop vücuduma girdi ve artık hep orda kalacak.ne zaman moralim bozuk, stresli bir zaman veya bağışıklık sistemim bitik olsa yine pırtlayacak. o yüzden dikkat etmeliyim, herzamankinden daha çok dikkat etmeliyim.bu düşünceler içinde yeni hayatımın ilk gününde danimarkadan yeni dönmüş dostum serenle istiklal caddesinde yürümeye çıktık.en son ordan ne zamna yürüdüğümü ne yaptığımı düşündüm.hayat çok değişikti o zamanlar.bundan sonra çok değişik olacak diye geçirdim aklımdan.önce hep mutlu olduğum zamnalarda gittiğim ve kendimi tuvaletinde hiçbir yerde hissetmediğim kadar güzel hissettiğim "balkon"a gittik. menüsü değişmiş,çalşanları değişmiş ve en kötüsü tuvaletinde tadilat vardı. sevinçle o kırmızı güzel tuvaletin kapısını açtım ve tam bir hayal kırıklığıydı.herşey değişmiş kırmızı duvarları beyaza boyanmış,o eski büyülü ayna yerine yeni ruhsuz bir aynı koyulmuştu.sanki tanrı moralimin düzelmeemsini istiyordu ve mikropların yanındaydı.uzun zaman sonraki "ilk çıkış" ın daha güzel olmasını hayal etmiştim hep.herşey ragmen oturduk.Güzel yüzlü ama,tuhaf bir türkçeye sahip kuzeyli garson kız vantilatörü bize doğru çevirdi.kuzeyli kızdan iki meşrubat istedik.soğuk meşrubatlarımızı yudumlrken birsürü şeyden bahsettik.eskilerden,yenilerden,gelecekten..Komet'ten bahsedemeden sonuna geldim..